Sylwetka Patrona Profesora Feliksa Skubiszewskiego
|
Feliks Skubiszewski urodził się 15 maja 1895 roku w Czemiernikach, w powiecie lubartowskim na Lubelszczyźnie. Ojciec - Marcin Skubiszewski, był przedwojennym działaczem w Czemiernikach. Świadectwo dojrzałości uzyskał w czerwcu 1914 roku w Lublinie. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim w Moskwie. Miał tam krewnych, którzy wydatnie pomagali mu w czasie studiów. Na ostatnim roku studiów przeniósł się do Kijowa, gdzie w roku 1919 uzyskał dyplom lekarski, który nostryfikował w Uniwersytecie Warszawskim bezpośrednio po powrocie do kraju. Pracę zawodową rozpoczął jeszcze przed nostryfikacją dyplomu, w maju 1920 roku w I Klinice Chirurgii Operacyjnej Uniwersytetu Warszaw-skiego, kierowanej przez profesora Leona Kryńskiego. |
Profesor Feliks Skubiszewski |
Jednocześnie do końca roku 1920 był młodszym ordynatorem Oddziału Chirurgicznego Szpitala Czerwonego Krzyża nr 3 w Warszawie. W tym czasie pełnił także obowiązki lekarza w Stacji Opieki Społecznej oraz żłobku dla dzieci. W roku 1921 był demonstratorem w Katedrze Anatomii Topograficznej i Chirurgii Operacyjnej, kierowanej przez prof. L. Kryńskiego. Dodatkowo pracował w Katedrze Anatomii Patologicznej Uniwersytetu Warszawskiego pod kierunkiem profesora Józefa Hornowskiego. W roku akademickim 1921/1922 był starszym asystentem w Katedrze Anatomii Opisowej Państwowego Instytutu Dentystycznego w Warszawie.
W okresie od listopada 1921 roku do końca roku 1924 był starszym asystentem Kliniki Chorób Nerwowych Uniwersytetu Warszawskiego, kierowanej przez profesora Kazimierza Orzechowskiego. Okres pracy zawodowej i naukowej został uwieńczony obroną dysertacji doktorskiej. Dyplom doctoris medicinae universae odebrał 18 października 1924 roku z rąk rektora Uniwersytetu Warszawskiego, profesora Franciszka Krzyształkowicza.
Rok później, w styczniu 1925 roku, otrzymał propozycję pracy od znakomitego chirurga, profesora Antoniego Jurasza, którą przyjął z wdzięcznością. W związku z tym przeniósł się do Poznania i rozpoczął pracę, jako starszy asystent, w tamtejszej Klinice Chirurgii Uniwersytetu Poznańskiego.
7 lipca 1931 roku senat Uniwersytetu Poznańskiego przyjął uchwałę, na mocy, której, doktor Feliks Skubiszewski został habilitowany jako docent chirurgii Wydziału Lekarskiego.
W latach 1932-1939 pracował jako adiunkt na stanowisku docenta we wspomnianej klinice. Również w roku 1931 został wybrany na członka Towarzystwa Chirurgów Polskich. W 1939 roku pogłębiał swe wiadomości w ramach dwumiesięcznego kursu w Londynie.
Po wybuchu II wojny światowej został wysiedlony z Poznania i do końca roku 1939 pracował w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie.
Lata okupacji spędził w Puławach, i od tego momentu - już na stałe - związał się z rodzinną Lubelszczyzną. Pracował w puławskim szpitalu jako chirurg i jednocześnie dyrektor tamtejszego Szpitala Powiatowego w. Karola. W tym okresie zapisał piękną kartę swej biografii, ratując życie i zdrowie rannych partyzantów.
We wrześniu 1944 roku wstąpił w stopniu majora do Wojska Polskiego. Do końca lipca 1945 r. pełnił kolejno funkcje: chirurga Departamentu Służby Zdrowia, głównego chirurga w 64 Szpitalu Ewakuacyjnym i od jesieni 1944 roku - kierownika Oddziału Chirurgicznego Szpitala Okręgowego nr 2 w Lublinie.
W powojennej Polsce powołany został do życia, 23 października 1944 roku Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W organizowanie nowo utworzonego Wydziału Lekarskiego, a w jego ramach II Kliniki Chirurgicznej, aktywnie włączył się były docent Uniwersytetu Poznańskiego Feliks Skubiszewski. Wspomniana Klinika została otwarta 1 listopada 1944 roku. Od tego momentu, aż do 30 Września 1965 roku, czyli do przejścia na emeryturę, Feliks Skubiszewski kierował nią osobiście. Po zorganizowaniu Wydziału Lekarskiego rozpoczął wykłady kliniczne z chirurgii. 1 Listopada 1944 roku został mianowany profesorem nadzwyczajnym Katedry Chirurgii Wydziału Lekarskiego. W roku akademickim 1945/1946 był dziekanem tego wydziału, za w latach 1947-1948 - prorektorem UMCS. 24 sierpnia 1948 roku został mianowany profesorem zwyczajnym.
Aktywną działalność naukowo-lekarską w Lublinie rozpoczął w roku 1945 od członkostwa w Lubelskim Towarzystwie Lekarskim, na którego posiedzeniach wygłaszał liczne odczyty i demonstrował ciekawe przypadki chorobowe. W latach 1944-1946 był wiceprezesem, a w latach 1947-1948 prezesem Lubelskiego Towarzystwa Lekarskiego. Za wkład w rozwój i działalność naukową oraz organizacyjną Towarzystwa został w 1950 roku jego członkiem honorowym.
W latach 1946-1947 był członkiem Państwowej Rady Zdrowia oraz członkiem Wydziału Szpitalnictwa Ministerstwa Zdrowia.
W listopadzie 1949 roku został powołany na współpracownika Komisji Klinicznej i Doświadczalnej Polskiej Akademii Umiejętności.
Z dniem 1 stycznia 1950 roku został mianowany pierwszym rektorem nowo utworzonej szkoły wyższej w Lublinie - Akademii Lekarskiej, przemianowanej następnie z dniem 3 marca 1950 roku na Akademię Medyczną (powstałą z Wydziałów Lekarskiego i Farmaceutycznego UMCS). Urząd rektora sprawował do 30 września 1954 roku.
Profesor Feliks Skubiszewski, poza pracą w Akademii, pełnił dodatkowo szereg funkcji. Mianowany został między innymi specjalistą wojewódzkim w zakresie chirurgii na terenie województwa lubelskiego, którą to funkcję pełnił przez 25 lat.
Został obdarzony godnością członka honorowego Towarzystwa Chirurgów Polskich i Lubelskiego Towarzystwa Naukowego. Należał również do wielu zagranicznych towarzystw naukowych.
Dnia 1 października 1965 roku przeszedł na emeryturę.
Był wybitnym chirurgiem. Położył wielkie zasługi w wychowaniu i kształceniu kadr naukowych. Pod jego kierunkiem dwanaście osób doktoryzowało się, dwie osoby uzyskawszy habilitację zostały samodzielnymi pracownikami naukowymi, a trzydziestu lekarzy uzyskało specjalizację z zakresu chirurgii. Za całokształt pracy oraz działalność społeczną udekorowany został wieloma wysokimi odznaczeniami państwowymi. Dwukrotnie odznaczony był Złotym Krzyżem Zasługi. Ponadto otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski i Order Sztandaru Pracy I klasy.
Dnia 22 maja 1975 roku, podczas uroczystego posiedzenia Senatu Akademii Medycznej w Lublinie, kończącego obchody trzydziestolecia powołania Wydziału Lekarskiego i Farmaceutycznego, uczelnia w sposób uroczysty nadała Profesorowi Skubiszewskiemu tytuł doktora honoris causa.
Był przede wszystkim lekarzem praktykiem. Wychował liczne grono chirurgów piastujących dziś stanowiska kierownicze w krajowym systemie ochrony zdrowia.
Zmarł 17 maja 1981 roku w Lublinie, przeżywszy 86 lat. Zgodnie z wolą Zmarłego, jego ciało zostało pochowane na cmentarzu w rodzinnych Czemiernikach, w województwie lubelskim.
Na podst.: Andrzej Wróbel Profesor Feliks Skubiszewski (1895-1981). Rektor Akademii Medycznej w Lublinie, 1 stycznia 1950 30 września 1954 r. Alma Mater 4 (13), 1994.
